دفاعیه دکتری در دانشکده مهندسی معماری آقای سوران شنگه پور (دانشجوی دوره دکتری دانشکده معماری و شهرسازی) نوزدهم بهمن ماه سال جاری از رساله خود با عنوان « ارائه یک الگوی طراحی معماری مجازی به منظور افزایش مشارکت اجتماعی در شهر تهران» دفاع نمود. چکیده این رساله که راهنمایی آن را دکتر هاشم هاشم نژاد و دکتر منصور سپهری مقدم بر عهده داشتند به شرح زیر می باشد: شهرها، امروزه بسیارگسترش یافته اند و تنوع قومی و مذهبی و ... زیادی را در درون خود جای داده اند، از این رو نیازمند فضاهای عمومی توانمندی هستند تا بتواند این سیر گسترده از سلایق و علایق مختلف را درتعامل با هم قراردهند. اما از طرفی دیگر، شهری همانند تهران به علت توسعه مراکز اقتصادی فاقد مکانهای عمومی کارآمد است و احداث چنین مکانهایی درشرایط حاضربسیار پرهزینه و ناممکن است. به عنوان یک راه حل، محیطها و جوامعی مجازی می توانند محلی برای تعاملات اجتماعی که در فضاهای واقعی ناممکن است باشند. از این رو، این تحقیق در صدد رسیدن به یک الگوی معماری مجازی است که بتواند خلائی که در فضاهای شهری تهران وجود دارد، جبران نماید و سطح مشارکت عمومی را در سطح شهری و به طور خاص پیرامون مسائل محیط شهری افزایش دهد. این محیطهای مجازی سه بعدی که اساسا با معماری محیطهای فیزیکی متفاوتند؛ نیازمند یک الگوی طراحی معماری جدید و متفاوت از معماری جهان واقعی اند تا یک جامعه مجازی مشارکتی در ارتباط با مسائل شهری تهران را پایه ریزی کنند. این تحقیق یک تحقیق کمی کیفی است. ابتدا همه ویژگی ها معماری مجازی و نقش و تأثیرشان در مشارکت اجتماعی- با ارجاع به متون اجتماعی- در شهر تهران مورد بررسی می گیرد ( تحلیلی اکتشافی و تاریخگرا) و سپس با ذکر مصادیقی، معضلات شهری تهران و خلاء فضاهای عمومی کارآمد شناسایی می شود؛ در نهایت با انجام مصاحبه با جمعی از شهروندان، ضعفهای فضاهای شهری تهران به صورت دقیق تری باز شناسایی می گردد و خلاهایی که این فضای مجازی باید پر کند؛ مشخص می شود. در نهایت این ویژگیها در رابطه با مشارکت اجتماعی حول مسائل مختلف شهری نقد و بررسی می شوند (روش تحقیق استدلالی و میدانی) و ویژگیهایی همانند آزادی از مالکیت خصوصی، سیالیت و انعطاف پذیری، سلسله مراتب آزاد، دارا بودن حافظه تاریخی و واکنش همزمان از این بخش استخراج می گردند که می توانند یک ارتباط دو سویه بین شهروندان با هم و نهادهایی همانند شورای شهر که متولی امور شهری است؛ ایجاد کنند. در نهایت، به عنوان راهکارهایی طولانی مدت به معرفی فرا کالبدها در فضاهای شهری تهران می پردازیم؛ جایی که واقعیت و مجاز در هم می آمیزد و شهروندان آنلاین و آفلاین در تعاملی دو سویه با هم و با شورای شهر قرار می گیرند. از تطابق ویژگیهای معماری فرا کالبدها (روش تحقیق اکتشافی) با زمینه شهری تهران(روش تحقیق میدانی و استدلالی) ویژگیهایی همانند انتزاعی بودن، چندلایه گرایی، درهم تنیدگی شبکه ای و ساختار باز آشکار می گردند. نتیجه این تحقیق یک الگوی طراحی معماری مجازی با رویکردی مشارکتی است تا بتواند شهروندان را در ارتباطی مناسب و دو سویه با مسائل محیطی و شهریشان قرار دهد و ارتباطی مناسب بین شهروندان و سازمانهایی همانند شورای شهر که متولی مسائل شهری هستند، به وجود آورد. واژه های کلیدی : معماری مجازی، الگوی طراحی، مشارکت اجتماعی، شهر تهران. |
